Ιστορία και Προέλευση Σπαραγγιού

Το σπαράγγι είναι Ευρωπαϊκής καταγωγής και των γειτονικών Ασιατικών Κρατών. Ήταν γνωστό στους αρχαίους Αιγύπτιους και 'Ελληνες (Asparagus Acutofolius) και αναφέρεται από το Κάτωνα και τον Πλύνιο.

Τον Μεσαίωνα καλλιεργείται στην Ισπανία το Asparagus Officinalis. Στο τέλος του Μεσαίωνα, εμφανίζεται σε Ευρωπαϊκές χώρες, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Πολωνία, και παίρνει τα ονόματα των κρατών αυτών (Γερμανικό, Βέλγικο, Ολλανδικό, Πολωνικό κ.α.).

Στην αρχή του 16ου αιώνα καλλιεργείται στο Μidi της Γαλλίας. Ο Ερρίκος ο ΙΙΙ χρησιμοποιούσε στο τραπέζι του βλαστούς σπαραγγιού διαμέτρου φτερού κύκνου καθώς και o Αουδοβίκος ο 14ος. Τον 17° αιώνα καλλιεργείται στην περιοχή Αrgenteuil της Γαλλίας.

Τον 18° αιώνα εισάγεται στη Γαλλία το Ολλανδικό σπαράγγι με παραγωγή βλαστού βελτιωμένης διαμέτρου. Το 1805 στην Αrgenteuil (καλλιεργείται το σπαράγγι μέσα στα αμπέλια, η καλλιέργεια εξαπλώνεται αλλά παράλληλα και η προσβολή των αμπελιών από την πυραλίδα.

Το 1805 στην Αrgenteuil καλλιεργείται το σπαράγγι μέσα στα αμπέλια, η καλλιέργεια εξαπλώνεται αλλά παράλληλα και η προσβολή των αμπελιών από την πυραλίδα.

Την εποχή αυτή δημιουργείται η ποικιλία Αrgenteuil με χαρακτηριστικά όπως η λευκότητα των βλαστών, το βελτιωμένο σχήμα και η λεπτή γεύση. Η καλλιέργεια του σπαραγγιού απλώνεται σε πολλές περιοχές της Γαλλίας. Το 1900 μεγάλες προσβολές από τη μύγα τον σπαραγγιού μειώνουν τις καλλιέργειες. Η καλλιέργεια του σπαραγγιού παραμένει έως σήμερα σε ανάπτυξη στη Γαλλία.

Από τις ποικιλίες Αrgenteuil και την Αμερικάνικη Mary Washington δημιουργούνται όλες οι νεότερες βελτιωμένες ποικιλίες.

Στην Ελλάδα το σπαράγγι συναντάται σε άγρια μορφή, αυτοφυές, σε υγρές ημιορεινές περιοχές, με το όνομα "Βλαστάρια". Βρέθηκε να πωλείται από παραγωγούς στην αγορά της Μακρυνίτσας του Πηλίου.

Για πρώτη φορά καλλιεργήθηκε σε 20 στρέμματα στην περιοχή των Γιαννιτσών το 1961 και σε μικρή έκταση σε ιδρύματα Γεωργικών Ερευνών.

Το 1965 η Ομοσπονδία Γεωργικών Συνεταιρισμών Θεσσαλονίκης, έφερε σπόρο από την Ολλανδία, δημιούργησε ριζώματα και προγραμμάτισε καλλιέργεια 100 στρεμμάτων. Το 1966-67 με τη συνεργασία του Υπουργείου Γεωργίας, της Ο.Γ.Σ.Θ και της ΣΕΚΟΒΕ Α.Ε. καλλιεργείται το σπαράγγι από γεωργούς σε 2000 στρέμματα στη Βόρεια Ελλάδα. Δυστυχώς, η ανεπαρκής οικονομική ενίσχυση των καλλιεργητών, στα δύο πρώτα μη παραγωγικά χρόνια και η έλλειψη εμπιστοσύνης προς το ικανοποιητικό οικονομικό αποτέλεσμα της καλλιέργειας τον σπαραγγιού, συντέλεσαν στην καταστροφή της καλλιέργειας από τους ίδιους τους καλλιεργητές. 'Ετσι, το 1975, μας βρίσκει με 500 περίπου στρέμματα, στο χωριό Γαλατάδες στα Γιαννιτσά και στην περιοχή της Θεσ/νίκης.

Το 1976 ανανεώθηκε το ενδιαφέρον του καλλιεργητή για το σπαράγγι, επειδή δόθηκαν ικανοποιητικές επιδοτήσεις από το Υπουργείο Γεωργίας και αυξήθηκε η ζήτηση του σπαραγγιού με ικανοποιητικές τιμές, στην εσωτερική και κυρίως Ευρωπαϊκή αγορά, τόσο στο νωπό, όσο και στο κονσερβοποιημένο.